Geschiedenis van Stichting Carlot

Stichting Carlot is opgericht in 2000. De stichting heeft als doel het behoud, het onderhoud en het varend houden van de Carlot, een van de vijf reddingboten van de Carlot-klasse. Hiermee zet de stichting het werk voort van de vorige eigenaar, die de Carlot vanaf 2000 beheerde. De doelstellingen en werkwijze van de stichting zijn uitgewerkt in dit beleidsplan.

De Motorreddingboot Carlot

De MotorReddingBoot (MRB) Carlot werd gebouwd op de werf v/h H. Schouten N.V. in Muiden. De bouw werd bekostigd uit de nalatenschap van mejuffrouw C.F.J. Meyer, die in haar testament had bepaald dat de reddingboot de naam Carlot zou dragen.

De Carlot en haar zusterschepen Bernard van Leer (1965), Gebroeders Luden (1965), Johanna Louisa (1968) en Suzanna (1968) zijn gebaseerd op het type Prins Hendrik (1951). Ten opzichte van dit oorspronkelijke ontwerp zijn deze schepen verbreed van 4,05 meter naar 4,15 meter.

De boten zijn uitgerust met twee Kromhout-dieselmotoren van het type 8 TS 117, elk met een vermogen van 140 pk. De motoren beschikken over een hydraulische keerkoppeling met een reductieverhouding van 3:1. De maximale snelheid bedraagt 10,6 knopen. De standaardbemanning bestaat uit vijf personen en de reddingboot biedt plaats aan maximaal 120 geredde personen.

Constructie en veiligheid

Oorspronkelijk waren de Carlot-klasse reddingboten uitsluitend voorzien van een gesloten stuurhuis. Alle eerder gebouwde motorreddingboten beschikten over ten minste één open stuurstand. Een open stuurstand biedt de schipper een onbelemmerd uitzicht, maar heeft als nadeel dat de bemanning slechts gedeeltelijk beschut is tegen de weersomstandigheden. Vooral tijdens lange reddingstochten stelde dit hoge eisen aan het uithoudingsvermogen van de bemanning.

Het gesloten stuurhuis vergroot het zelfrichtend vermogen van de boot aanzienlijk. Wanneer alle deuren gesloten zijn, vormt de lucht in het stuurhuis een grote opwaartse kracht, waardoor de boot na een omslag vrijwel direct weer rechtop komt. Tijdens een kantelproef met gesloten deuren richtte de boot zich binnen zes seconden weer op. Met geopende deuren duurde dit ongeveer vijftig seconden.

De boten van de Carlot-klasse zijn verdeeld in 28 waterdichte compartimenten, gevormd door zes waterdichte schotten, zestien luchtkisten en vijf bodemtanks. De stuurinrichting bestaat uit een elektrisch-hydraulische stuurmachine die wordt bediend via een telemotor, met de mogelijkheid om handmatig te sturen.

Het bovenstuurhuis is uitgerust met speciaal geconstrueerde slingerruiten, een echolood, afstandsbediening voor de radiotelefonie, een intercomverbinding met het onderstuurhuis en een magnetisch kompas. In het onderstuurhuis bevinden zich de radiotelefonie-installaties, een automatische radiorichtingzoeker met een vast kruisraam in de mast en de radarinstallatie, waarvan de antenne op het dak van het bovenstuurhuis is geplaatst.

Vanaf 1976 werden de reddingboten van de Carlot-klasse voorzien van een flying bridge: een kleine open stuurstand die de schipper een beter zicht rondom de boot biedt.

Dienstjaren

Gedurende haar 39 dienstjaren maakte de Carlot in totaal 579 reddingstochten. Daarbij werden 799 mensen, negen katten, één hond en één duif uit noodsituaties gered.